Παρασκευή, 23 Ιουλίου 2010

"Οι δολοφόνοι του Σωκράτη"


"Εννοείται πως πιστεύω ότι ΔΕΝ θα βρεθούν Π Ο Τ Ε οι δολοφόνοι του Σωκράτη.
Επειδή, όλοι τους είναι μέρος του συστήματος. Αυτού του σάπιου συστήματος, που η δυσωδία του έχει μολύνει τον αέρα που αναπνέουμε. Του συστήματος, του οποίου όλοι μας, είμαστε μέλη του και καρποί του. Όλοι, απαξιώνουν τις νέες γενιές. Και όλοι περιμένουν από τη νέα γενιά, να επαναστατήσει και να δώσει τη λύση.

Όλοι μας αναζητούμε τρόπους διαφυγής από το ζοφερό μέλλον που διαγράφεται στον ορίζοντα. Σ΄ έναν ορίζοντα δυσδιάκριτο από... τα χημικά που μολύνουν το περιβάλλον και … από τα πούρα που καπνίζουν αρειμανίως, οι άνθρωποι που ορίζουν την τύχη του κόσμου, ή που έτσι θέλουν
να πιστεύουν.
Εννοείται πως ΔΕΝ θα βρεθούν Π Ο Τ Ε οι δολοφόνοι που καθημερινά, μας σκοτώνουν.
Δολοφονούν τα όνειρά μας, τις ελπίδες μας, τα αγέννητα παιδιά μας, τη ζωή μας. Ο Σωκράτης δεν
μπορεί πλέον να προστατεύσει τα παιδιά του. Κανείς μας δεν μπορεί πια, να προστατεύσει κανέναν,
επειδή ο εχθρός είναι υπεράνω όλων. Αυτό που διαβλέπω και με φοβίζει, είναι πως θα στρέψουν
όλους εναντίον όλων. Ένας εμφύλιος μεταξύ ατόμων που – ίσως – νοιάζονται για το αύριο αυτού του
τόπου. Είμαστε εναντίον των αστυνομικών, που κι αυτοί είναι μέλη της οικογένειάς μας. Είμαστε
εναντίον της σέχτας των επαναστατών, που κι αυτοί είναι αδέρφια μας. Είμαστε εναντίον όσων
αδιαφορούν για όσα συμβαίνουν γύρω μας και κλείνονται στον μικρόκοσμό τους, αφήνοντας τους άλλους
να γίνονται ήρωες !! Ένας αλληλοσπαραγμός, που τίνος τα συμφέροντα θα εξυπηρετήσει, τελικά???
Ωστόσο, ανέκαθεν με προβλημάτιζε και μου δημιουργούσε μεγάλη εντύπωση το γεγονός, ότι τόσο
η «17 Νοέμβρη», όσο και οι επόμενες οργανώσεις, δεν «ακούμπησαν» ούτε έναν πολιτικό – εξαιρείται
ο Π. Μπακογιάννης-, από εκείνους που γνωρίζουν πράγματα και επηρεάζουν-ρυθμίζουν καταστάσεις…
Και παρότι, είμαι άνθρωπος εύπιστος, έχω κι εγώ αντιληφθεί πολύ καλά, πως στην Ελλάδα
η «τρομοκρατία» που υπάρχει στη χώρα, βαδίζει χέρι-χέρι με την πολιτική ζωή, τους
πολιτικούς «άνδρες» - ο Θεός να τους κάνει –, και τους επιχειρηματίες- σπόνσορες των πολιτικών.
Εν τέλει, διαπιστώνω ότι ενώ φημολογείται ότι ζούμε σε καθεστώς Δημοκρατίας, χρόνια τώρα βιώνω
και νιώθω ότι ζω σε απόλυτο καθεστώς Χούντας, αποτελούμενο από 300 εμφανείς στρατηγούς,
πλειάδα ΝομαρχοΔημάρχων και λοιπών Αφεντάδων, καθώς και από μειοψηφία επιχειρηματιών και
λοιπών συγγενών.
Υ.Γ Με λένε Όλγα και ΔΕΝ είμαι καλά.
Παρακαλώ, μείνετε στο πλευρό της συζύγου του Σωκράτη, επειδή όποιος έχει βιώσει το
ξαφνικό του θανάτου, γνωρίζει «το παράλογο» της κατάστασης. Πόσο μάλλον, όταν
«η ξαφνική φυγή» συνοδεύεται και από βιαιότητα.
Περιμένω τα σχόλιά σας, αν έχετε διαθέσιμο χρόνο…
Ευχαριστώ!!
"

ΑΝΑΝΩΣΤΡΙΑ

Share on Facebook