Πέμπτη, 22 Ιουλίου 2010

"Σωκράτη σε ευχαριστούμε"


"Όταν κάποιοι σαν εμένα ξεκίνησαν τη δημοσιογραφία κλήθηκαν να συμβιβάσουν την αθωότητα της ηλικίας και της απειρίας τους με τους …κανόνες της τρέχουσας δημοσιογραφίας. Άλλοι υπήρξαν τυχεροί και μπόρεσαν να διατηρήσουν την αθωότητά τους και άλλοι ήταν άτυχοι καθώς αναγκάστηκαν να υποκύψουν στις «ανάγκες» των αφεντικών τους. Εγώ στα 24 μου είχα την τύχη να βρεθώ στα ...χνάρια του Σωκράτη Γκιόλια.
Ένα βιογραφικό με αποστολέα έναν πιτσιρικά ήταν αρκετό για τον Σωκράτη προκειμένου να του ανοίξει την πόρτα της δημοσιογραφίας. Έτσι απλά, χωρίς «συστάσεις», χωρίς «γνωριμίες». Και όχι μόνο αυτό. Ο Σωκράτης ήταν ο άνθρωπος που σου έδινε απεριόριστο χώρο. Να κάνεις ρεπορτάζ, να εκφραστείς, να πραγματώσεις το όνειρό σου. Άνθρωπος που δεν ξεχνούσε ποτέ τους συνεργάτες του, έδινε μάχη για να πληρωθεί ο «καινούριος», να ασφαλιστεί ο «νέος». Το μεγαλείο του ωστόσο το έδειχνε όταν κανείς έκανε λάθη. Τον συμβούλευε, τον κατανοούσε. Δεν ήταν ο άνθρωπος που θα σε έπιανε από το γιακά και θα σε πετούσε έξω από το γραφείο του, παρότι μπορούσε να το κάνει. Συγχωρούσε, καταλάβαινε.
Αγαπητέ φίλε Σωκράτη, παρότι πέρασαν χρόνια από τότε και ο καθένας μας τράβηξε το δρόμο του, κανένας μας δεν ξεχνά. Ούτε εγώ, ούτε άλλοι σαν εμένα είμαι σίγουρος. Πάντα θα θυμόμαστε τον άνθρωπο που μας έδειξε τον δρόμο της δημοσιογραφίας, τον δρόμο της αλήθειας. Πάντα θα θυμόμαστε τον άνθρωπο που ήξερε να συγχωρεί.
Σωκράτη, δεν ανταμώσαμε για πολλά χρόνια, ωστόσο η είδηση της δολοφονίας σου μας συγκλόνισε, μας άφησε άφωνους. Τα λόγια, οι λέξεις που τόσο αγαπούμε οι δημοσιογράφοι μοιάζουν παντελώς ανίκανες να εκφράσουν αυτό που νιώθουμε.
Σωκράτη από τα βάθη της καρδίας μου αναβλύζει μόνο μια λέξη: ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ. Ευχαριστώ για όσα έκανες για εμένα, σαν δημοσιογράφο και σαν άνθρωπο. Ευχαριστώ γιατί μου άνοιξες την πόρτα της δημοσιογραφίας, γιατί με βοήθησες να γίνω καλύτερος άνθρωπος, γιατί στα δύσκολα ήσουν εκεί. Γιατί δεν επέτρεψες στην αλητεία να ισοπεδώσει τη ζωή μας.
Καλό ταξίδι Σωκράτη Γκιόλια.
ΥΓ: Όσοι πιστεύουν ότι το έργο του Σωκράτη θα σβήσει πλανώνται. Συνεργάτες – δημοσιογραφικά παιδιά του όπως ο Μάνος και άλλοι, ακόμα και άγνωστοι μεταξύ τους, θα συνεχίζουν το έργο του με πάθος. Θα τον θυμούνται και θα τον τιμούν πάντα.

Ένας παλιός συνεργατης "



Share on Facebook